SZCZEGÓLNE ZALETY

CZYM JEST ZWICHNIĘCIE STAWU ŁOKCIOWEGO?

Zwichnięcia stawu łokciowego to najczęstsze zwichnięcia występujące w obrębie kończyny górnej, bo stanowią aż 25% wszystkich tego typu urazów. Czasem towarzyszą im złamania kości przedramienia. Do zwichnięcia łokcia zazwyczaj dochodzi na skutek wystąpienia mechanizmu pośredniego takiego jak upadek na wyprostowaną kończynę. Wówczas kość łokciowa przemieszcza się, najczęściej do tyłu, względem kości ramienia. Leczenie zwichnięcia łokcia polega na nastawieniu kończyny i unieruchomieniu jej w zgięciu w stawie łokciowym do 90 stopni w opatrunku gipsowym. U dzieci gips utrzymuje się 2 tygodnie, a następnie ręka poddawana jest rehabilitacji. Zarówno w trakcie noszenia opatrunku gipsowego jak i w okresie rehabilitacyjnym niezbędne jest stosowanie profesjonalnego temblaka dziecięcego AM-SOB-03.

JAK DZIAŁA TEMBLAK DZIECIĘCY AM-SOB-03?

Nasz dziecięcy temblak AM-SOB-03 doskonale unieruchamia kończynę górną po urazie. Jest doskonałym rozwiązaniem w przypadku stosowania opatrunku gipsowego jak i w celu stabilizacji samej kończyny. Dzięki swojemu anatomicznemu ukształtowaniu, temblak utrzymuje staw łokciowy w zgięciu pod kątem 90 stopni, co zapewnia funkcjonalną terapeutyczną pozycję w okresie rekonwalescencji. Temblak został wykonany z najwyższej jakości przewiewnych i oddychających materiałów, dzięki czemu zapewnia utrzymanie optymalnej higieny skóry Twojego dziecka.

Temblak AM-SOB-03 posiada pas barkowy, który zapewnia optymalne utrzymanie kończyny w pozycji funkcjonalnej i nie obciąża kręgów szyjnych, w odróżnieniu od tradycyjnych opatrunków. Temblak posiada również innowacyjną konstrukcję, w której specjalny pas tułowia otacza tułów zapewnia prawidłowe przyleganie kończyny do tułowia. Takie rozwiązanie ustawia kość łokciową, ramienną i bark w pozycji neutralnej i zapobiega możliwości odwiedzenia kończyny. Dzięki temu, orteza zapewnia komfortowe warunki dla prawidłowego leczenia urazów w obrębie łokcia, ramienia i barku.

Uchwyt kciuka, zastosowany w temblaku, stanowi dodatkowy punkt stabilizujący kończynę. Pozwala na wygodne ułożenie dłoni dziecka i uniemożliwia jej przesuwaniu się do przodu. Ponadto, takie ułożenie dłoni zapobiega jej opadaniu i zapewnia przyjęcie neutralnej pozycji stawu nadgarstka.